Wat te doen bij een vastloper

Door Ben Elsinga

De charme van een kleine en informele organisatie is dat het echt nog draait om de mensen. Stel dat vanwege de effectieve samenwerking de organisatie groeit, meer klanten en opdrachten krijgt dan ontstaat er een natuurlijke behoefte om de werkprocessen te standaardiseren. Heel begrijpelijk want hoe hou je de organisatie anders in de hand. Kenmerk is wel dat de puur persoonlijke inbreng wordt vervangen door het belang van netjes volgens de processen werken en binnen de gestelde kaders blijven.

Wordt de organisatie nog groter en internationaler dan kan de rigiditeit nog verder toenemen en wordt er verder gestandaardiseerd op de cultuurwaarden van de organisatie. Vanuit het perspectief van een personeelslid kan de organisatie naarmate deze groter wordt steeds onpersoonlijker aanvoelen en de bewegingsruimte steeds meer zijn ingeperkt.

Dit kan leiden tot zogenaamde vastlopers indien een personeelslid met een fantastisch idee komt terwijl de organisatie haar innovatieve en lerend vermogen inmiddels totaal is kwijtgeraakt. Vooral hoogsensitieve personen (HSP’s), van oudsher de zieners, lopen dan tegen muren op van onbegrip.

DSCF0038

Deze situatie is niet alleen vervelend voor de (jonge en) proactieve professional maar ook voor de organisatie in kwestie. Waarom dit ook voor succesvolle organisaties met een degelijk management een probleem is staat treffend beschreven in het boek ‘The Innovator’s Dilemma‘.

Een goed idee van een personeelslid kan een zogenaamd “disruptive technology” betreffen waar de klanten van de organisatie (nog) niet om vragen en waar de CEO (nog) niet genoeg aan kan verdienen om de groeidoelstellingen van de organisatie te kunnen realiseren. Het wrange is dat juist na verloop van tijd deze “disruptive technology” de inmiddels (verouderde) organisatie ten gronde kan richten. Kortom organisaties, geef aandacht aan en luister naar uw HSP’s! Geef ze de ruimte om de dingen te doen waar zij goed in zijn, de betekenis en de relevantie van uw organisatie vergroten.

Er zijn echter ook andere vormen van vastlopers denkbaar. Bijvoorbeeld, de professional kiest niet de meest geëigende benadering voor het oplossing van een probleem of de junior professional wordt overladen met te grote uitdagingen. Zeker als de vastloper leidt tot frustratie en stress bij een professional dan kan dit na verloop van tijd tot vervelende gezondheidsklachten leiden.

Hoe met een vastloper om te gaan?

Er zijn tientallen manieren om met een vastloper om te gaan. In deze blog sta ik bij drie interessante manieren stil. Op de Facebook-pagina ‘Persoonlijke Ontwikkeling’ zal ik met enige regelmaat nieuwe “best practices” plaatsen:

#1 Word je bewust van dat je bent vastgelopen

De controle op je eigen leven wordt groter naarmate je meer zelfbewust leeft. Dit geldt zeker bij vastlopers. Een kenmerk van een vastloper is dat hoe harder je er aan trekt en sleurt, hoe vaster je komt te zitten. Eigenlijk zit je in je zone van ineffectief gedrag waarvan het is lastig om dit voor jezelf te erkennen. Toch is deze erkenning dat je het (even) niet alleen kunt belangrijk om uit deze negatieve spiraal te komen. Na deze erkenning van de vastloper ligt de wereld weer aan je voeten en kun je nieuwe wegen gaan bewandelen om jou probleem op te lossen.

#2 Vastlopen is prima, je bent aan het groeien!

Wellicht schaam je je omdat je iets niet alleen kunt. Dat geeft niet want je bent iets aan het doen dat je nog niet eerder hebt geprobeerd. Hou vol! Je kunt niet falen alleen maar leven in dit geval. Je kunt niet leren zonder te vallen. Denk maar aan de wijze hoe je hebt leren lopen, fietsen en schaatsen. Of wellicht ben je een ski- of snowboard-liefhebber. Hoe vaak ben je gevallen voordat je het trucje doorhad? Na deze leer-exercitie kijk je hopelijk met een glimlach op de situatie terug en geef je je lessen door aan je kinderen en kleinkinderen.

#3 Ga vooral niet oordelen

Een reactie die ik vaak observeer zijn oordelen richting collega’s, de professional zelf of anderen die bij hebben gedragen aan deze vastloper. Mijn advies in deze is, oordeel niet maar observeer en probeer te begrijpen wat er gebeurd. Probeer te luisteren naar de wijzen in jouw omgeving en luister goed naar collega’s met kritiek. Misschien niet altijd leuk om te horen, misschien ook niet altijd juist, maar wel leerzaam. Probeer je daar voor open te stellen. Durf jezelf hierbij kwetsbaar op te stellen, lach naar jezelf en naar de wereld. Met een lach wordt iedereen een stuk minder gestrest. Oordelen en de slachtofferrol innemen is wat mij betreft een symptoom van passief gedrag. Laat je energie hierdoor niet weglekken, zonde van de tijd! Het leven is al zo kort;-)

Met dank aan Vincent van Thuijl voor zijn opbouwende commentaar

Thema’s:

  • Omgaan met tegenslagen
  • Innovatieprocessen
  • Omgaan met frustraties en stress
  • Werken vanuit een lerende mindset
  • Waarnemen zonder te oordelen

 

Meedoen?

Wil je betrokken blijven bij mijn publicaties en postings over innovatie en professionalisering stuur mij dan een LinkedIn-invite.

Wil je actief bijdragen aan mijn levensmissie om jonge professionals te laten groeien, lees en deel mijn gratis eBook.

Wil je actief oefenen en reflecteren voor jouw persoonlijke ontwikkeling, bekijk dan eens mijn boeken via de reguliere boekhandel zoals Bol.com, Bruna.nl of Amazon.com.

Wil je graag de auteur van het boek ‘De jonge professional’ betrekken bij een (internationaal) congres en/of workshop, bekijk dan mijn workshop pagina.

Advertenties

Jouw reactie is van harte welkom!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s